Net als Abram

Abel vroeg er al een tijdje om: een nachtje slapen in een echte tent. Dit weekend was het dan eindelijk zo ver. In de achtertuin. Samen de tentstokken uitzoeken, lijntjes aanspannen en de luchtbedden oppompen. Zaklampen, autootjes, ipad en proviand mee. Best spannend hoor! Jorik in het midden, Abel en mama aan beide kanten. Slaapt Peter Pan ook altijd zo mama? Ja, dat denk ik wel. We kijken samen een tekenfilm; over Jake en de nooitgedachtpiraten. Natuurlijk met een chippie erbij. Nog even lekker kletsen met z'n drietjes en dan veel te laat gaan slapen. Abel moet het nog even weten; zijn de maan en de sterren er wel? Nog even controleren, en dan snel terug in de tent.

Ik denk aan Abram. Hij ging ook zijn tent uit om naar de sterren te kijken. In Genesis 15:5 en 6 staat:

God nam Abram mee naar buiten en wees naar de nachtelijke hemel: 'Kijk naar boven en tel al die sterren eens als u kunt! Zo zal uw nageslacht zijn: ontelbaar!' Abram geloofde het woord van de Here en dat was de reden dat God hem als een rechtvaardig mens beschouwde.

God leidde Abram naar buiten om de sterren te tellen. En net zo wil Hij ons naar buiten leiden met diezelfde opdracht: tel de sterren!

 En weet je waarom dat nou zo moeilijk is? Het zijn er teveel! Omdat het genade is. Dat is de moeilijkste, ingewikkeldste eigenschap van God; genade. Een God die een beetje zuinig is met uitdelen, daar kunnen we wel mee uit de voeten. Maar de genade van God is zo ontzettend groot, dat we daar niet bij kunnen. Abram vraagt om een zoon, dolgraag wil hij een kind. En God zegt: kom naar buiten en tel de sterren, zo groot zal jouw nageslacht zijn. Jij wil een zoon? Eentje? Ben je gek. Tel de sterren!

 Het grootste symbool van Gods genade is het kruis. Johannes 3:16 Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft. God heeft de wereld zo lief dat Jezus sterft aan een kruis. Het is niet zomaar dat naast hem twee misdadigers hangen. De ene kan Jezus nog net smeken om aan hem te denken als Hij gestorven is: ‘Denk aan mij wanneer u in uw Koninkrijk bent.’ Dat was alles. Hij vraagt alleen om een gedachte. Geen zondaarsgebed meer, geen wonderlijke bekering aan het kruis. En wat zegt Jezus? ‘Aan je denken? Je mag met me mee! Jij gaat vandaag naar de hemel!’ En dat is niet logisch en ik begrijp daar helemaal niks van.

 Maar dat is hoe God de dingen doet. Als God iets geeft, dan geeft Hij niet een beetje. Als God iets geeft, dan zegt Hij: tel de sterren. Dus als God genadig is, dan is Hij niet een beetje genadig. Nee, dan is hij GENADIG, met hoofdletters. Hij is de gulle Gever.