'Zou je dat wel zo doen?'

Ik verwen mijn kinderen graag. Ik wil ze alles geven wat hun hartje begeert en nog meer. Het liefst doe ik elke dag gekke dingen met ze; een enorm schilderij maken op een laken in de achtertuin, samen door de verf rollen, met je goeie schoenen in de plassen stampen, slapen in een zelfgebouwde hut. Met z'n allen in het grote bed slapen nadat we samen de monsters hebben weg gejaagd, eten met je handen en smeren met mayonaise en appelmoes. Lekker onbezorgd genieten van alles wat ons gegeven is. Soms klinkt dan dat ene stemmetje achter mij. Dat stemmetje waar iedere moeder wel bekend mee is. Het stemmetje dat zegt dat je kinderen nooit normaal zullen leren eten, nooit in hun eigen bed leren slapen en nooit zonder speen of duim zullen kunnen. Het stemmetje dat zegt dat je je kind niet mag verwennen met te veel aandacht, dat het van jongs af aan in zijn of haar eigen bed moet slapen omdat het dit anders nooit zal leren, dat je het moet laten huilen in plaats van troostend op te pakken, en dat het alleen gezonde en verantwoorde tussendoortjes mag eten. Want wie zich daar vanaf het prille begin niet aan houdt, kan later rekenen op een hoop gedoe in de verdere opvoeding. Vaak wordt dat stemmetje vertolkt door andere moeders, grootouders, consultatiebureau, en vooral ook een heel aantal professioneel geschoolde experts, die je precies kunnen vertellen hoe je kind dient te worden opgevoed. En omdat je als moeder een enorm verantwoordelijkheidsgevoel kent ten opzichte van je kinderen ben je daar gevoelig voor. Want natuurlijk wil je het goed doen, en dus luister je naar de beste experts en lees je alles over de laatste trends in de opvoeding.

Nu ben ik niet zo snel onder de indruk van alle meningen die je verteld worden tijdens je eerste zwangerschap en daarna. Maar ook ik heb me laten beïnvloeden door menig 'expert' op het gebied van kinderen en opvoeding. Toen Abel geboren werd, had ik nog nooit een luier verschoond en amper iets gehoord over voedingsschema's, rode billetjes en fruithapjes. Met een baby wil je natuurlijk ieder risico op fouten vermijden. Lastig om toe te geven, maar wat was ik onzeker! Nooit was ik zo beïnvloedbaar door anderen. Totdat ons eerste kindje geboren werd. Ineens was de mening van anderen belangrijker dan ooit. Het was allemaal zo nieuw. En als ik een fout maakte, zou ik daarmee niet alleen mij zelf, maar ook mijn kind raken. En dus hield ik mij keurig aan alle schema's en regels. Voedingsschema's, luierschema's, slaapschema's. Abel moest en zou in zijn eigen bed in slaap vallen. Want volgens de experts zou hij het anders nooit leren. Zodra hij kon zitten uit een gewone beker leren drinken, want anders zou hij het nooit leren. Niet te snel troosten, want anders...
 
Het lijkt wel alsof de experts overal mee kijken. En natuurlijk ben je daar als jonge moeder vatbaar voor. Ik weet dat ik niet de enige ben; veel jonge moeders struinen het internet af, lezen één of meer van de vele mamabladen, en laten zich beïnvloeden door de heersende mening op het schoolplein. Want iemand die een specifieke studie over kinderen gevolgd heeft, weet natuurlijk veel beter hoe ik mijn kind groot moet brengen dan ik zelf. Als iemand met een titel ons verteld dat we ons kind verwennen wanneer we het elke keer oppakken, laten we het gehoorzaam in de wieg of box liggen. Ook al gaat dat op zo'n moment in tegen al je moedergevoelens. Als andere - soms meer ervaren - moeders ons vertellen dat een speen heel onhygiënisch is en dat je er nooit meer van af komt, dan laten we ons leiden door een bepaalde angst, en volgen we gehoorzaam de heersende opinie.
Het duurde niet heel lang, voordat ik er achter kwam dat er nu eenmaal geen schema's, rituelen, trends en stijlen bestaan die bij ieder kind of zelfs maar bij iedere moeder passen. Abel liet ik - en soms nog steeds - uiteindelijk lekker op schoot of bij ons in bed in slaap vallen, om hem daarna in zijn eigen bedje te leggen. En slapen is bij hem nooit een groot probleem geweest. Jorik heeft tot na zijn tweede verjaardag uit een tuitbeker gedronken. Pas sinds kort drinkt hij uit een gewone beker, en dat gaat prima. Eerder was hij er gewoon niet aan toe. En Sanneke slaapt overdag vooral beneden, gezellig bij ons. Er wordt tot de eerste verjaardag gewoon op speentjes gesabbeld. En ik begin pas met zindelijkheidstraining wanneer ik denk dat mijn kind daar aan toe is. Ik ken het verschil tussen een kind dat getroost moet worden, en een kind dat even iets anders nodig heeft. Jorik staat bijvoorbeeld regelmatig even in de hoek omdat hij het om de kleinste dingen al op een brullen kan zetten. Binnen tien seconden is het dan over, en komt hij zelf vertellen dat hij klaar is met huilen. Sanneke vind ik te klein om te laten huilen. Ik geloof niet dat ik haar verwen; ik leer haar juist dat ze niet alleen is, en dat ze zich veilig kan voelen op mama's schoot. Abel begon pas laat met praten, en volgens verschillende experts was dit echt een probleem. Ik heb me zelfs nog laten overhalen om met hem een logopedist te bezoeken. Terwijl ik diep van binnen altijd wel dacht dat er niets aan de hand was, en ik hem eigenlijk gewoon de tijd wilde geven. Uiteindelijk hebben we dat gedaan, en inmiddels staat Abel bekend als een kind dat graag en veel kletst, en zelfs moeilijke woorden gebruikt voor zijn leeftijd. Niet lang voordat Abel naar de basisschool zou gaan, werden we geconfronteerd met de vraag of we niet met Abel naar fysiotherapie wilden gaan. Want zijn motoriek was zo houterig. En ja, Abel is niet de meest lenige kleuter. Maar met wat extra geduld en aandacht komt hij er wel. Wij leren onze kinderen graag dat ze oké zijn, dat het niet erg is als sommige dingen anders gaan of wat langer duren dan bij anderen.
 
Verschillende stijlen en trends in opvoedland kunnen je houvast geven wanneer je het even niet weet. En soms is extra hulp ook nodig. Maar ieder kind, en ook iedere moeder is anders. En het is niet erg om af en toe eens een foutje te maken. Soms is het verstandig of gewoon fijn om eens iemand anders te raadplegen. Maar het allerliefst volg ik toch mijn eigen moedergevoel. Ik heb namelijk geleerd dat geen enkele expertise daar tegen op kan.
 
 
 
 
 
 


--