Het heen en weer

In ons gezin met drie kleine kinderen is het vaak zo druk, dat je wel eens het gevoel krijgt continue heen en weer te lopen, zonder dat het resultaat oplevert. De dagen vliegen voorbij, en wat je echt had willen doen is weer niet gelukt. Trap op trap af, heen en weer naar school, tafel dekken en weer afruimen. Elke keer hetzelfde ritueel. Soms kun je dan het gevoel krijgen dat je je echte doelen niet bereikt. Je kunt dan teleurgesteld raken. 

Lang geleden waren twee mannen op weg naar Emmaüs. Het waren volgelingen van Jezus. Ze begrepen er niets meer van. Teleurstelling. Diepe teleurstelling en groot onbegrip. Was het dan allemaal voor niets geweest?  Kwam er dan toch geen revolutie? Ze hadden hem gevolgd, Jezus. Die grote Jezus. Ze hadden alles voor hem achtergelaten en waren hem gevolgd. Want wat deed Hij fantastische dingen. Hij maakte zieke mensen gezond, dode mensen kwamen weer tot leven, van een paar broodjes gaf Hij duizenden mensen te eten, en er was niemand die zo goed verhalen kon vertellen als Hij. En wat belangrijker was; Hij zou een  nieuw koninkrijk bouwen, en zo de Romeinen verslaan. Maar was dat wel de betekenis van Jezus' komst?Deze twee volgelingen waren zo bezig met hun teleurstelling, dat zij de betekenis van de belangrijkste gebeurtenis uit de geschiedenis volkomen misten.

 
Wat kun je soms teleurgesteld zijn, wanneer het in het leven niet loopt zoals je had gehoopt! Al je plannen lijken te mislukken, en je loopt vast. Het lijkt wel of alles tegen werkt, en je van alles mis loopt. Wat loop je dan eigenlijk mis? Wat is jouw doel? Of loop je misschien Iemand mis? De mannen op weg naar Emmaüs wisten het niet meer. Ze hadden al hun hoop gevestigd op het volgen van Jezus, alles hadden ze er voor opgegeven. En nu was Jezus dood. Verraden. Voor Pilatus gebracht en op een verschrikkelijke manier gemarteld en vermoord, gekruisigd.
Het ene moment was Hij onder de massa populair, razend populair. ‘Hosanna!’ Hadden ze geroepen. ‘Gezegend is de Koning van Israël!’ Maar deze mensen kozen niet echt voor Jezus. Ze kozen voor het moment. Ze gingen voor de hype. Kort na de glorieuze intocht in Jeruzalem riepen deze zelfde mensen ‘Kruisig hem!’, toen Jezus voor Pilatus stond. En ook Pilatus moest kiezen: voor of tegen Jezus.
 
In de Bijbel kun je lezen hoe Jezus gevangen werd genomen en van het Sanhedrin (de Joodse raad) naar het gerechtsgebouw gebracht. Pilatus krijgt een kapot geslagen man voor zich. Hij vraagt zich af of dit dan die Jezus is, waar de Joden zich zo druk over maken. ‘Bent u de koning van de Joden?’  Jezus geeft een ontwijkend antwoord, en Pilatus wordt een beetje boos. ‘Ik ben toch zeker geen Jood? Uw eigen volk heeft u aan mij overgeleverd! Maar wat heeft u dan gedaan?’  Jezus geeft geen direct, maar wel een groot antwoord: ‘Mijn koninkrijk is niet van deze wereld, dan zouden mijn dienaars wel voor mij gevochten hebben. Mijn koninkrijk is niet van hier.’ Pilatus weet niets anders uit te brengen dan: ‘U bent dus toch koning?’ Eerst weer een ontwijkend antwoord van Jezus. En dan ineens, begint Hij over de waarheid: ‘Hiervoor ben ik geboren en hiervoor ben ik in de wereld gekomen: om voor de waarheid te getuigen. Iedereen die uit de waarheid is, geeft aan Mijn stem gehoor’. Pilatus weet het niet meer: ‘Wat is waarheid?’ vraagt hij en moedeloos draait hij zich om. Jezus had hem iets na kunnen roepen.  Maar dat gebeurt niet. De vraag van Pilatus blijft in de stilte in de lucht hangen…
Pilatus loopt naar buiten, naar de menigte. Ze zijn woedend. Jezus moet dood, en het liefst op een zo vreselijk mogelijke manier. De menigte staat buiten te schreeuwen. Binnen staat Jezus, mishandeld, zijn handen vast gebonden. Pilatus kan niet kiezen. Vier keer loopt hij heen en weer, van buiten naar binnen, van binnen naar buiten. Binnen wordt hij geraakt door Jezus. Buiten wordt hij meegetrokken door de menigte. Pilatus durft niet te kiezen en probeert Jezus toch nog een beetje hoog te houden. En zo kiest hij tegen Jezus.
 
In de Bijbel staat een verhaal over een wijnstok en ranken. Jezus is de wijnstok, en wij mogen de ranken zijn, op Hem vast gezet. Daar is het goed; Hij weet wat we nodig hebben om te groeien en vruchten voort te brengen.Ranken die niet aan Jezus hechten, kunnen niet in de wijngaard blijven. Ze gaan rotten, en zitten andere ranken in de weg. Het dilemma van Pilatus is ons niet onbekend, zij de context dan een beetje anders. Aan de ene kant vraagt Jezus ons voor Hem te kiezen; ons als ranken aan Hem vast te hechten en vrucht te dragen. Aan de andere kant roept de wereld, die heel goed jouw zwakke plekken kent. En voor je het weet ben je net als Pilatus aan het heen en weer lopen. Weet dan, dat een tak die heen en weer beweegt, steeds losser gaat zitten!
 
Als een goede Wijnbouwer, weet God de Vader wat wij nodig hebben. Nadat Jezus had gewonnen van de dood en was opgestaan uit zijn graf, duurde het even voordat zijn leerlingen Hem herkenden. Pas toen Hij het brood brak en dat met hen deelde, zoals Hij dat eerder ook had gedaan, herkenden zij Hem. Jezus weet wat wij nodig hebben om Hem te kennen. Het is niet erg dat we die zorg nodig hebben. Ik denk daarbij ook aan Thomas, die het zo moeilijk vond om te geloven dat het echt de Here Jezus was, levend en wel, die voor hem stond. Jezus wees hem niet af, maar komt hem in zijn twijfel juist tegemoet: ‘Kom maar, kijk maar, voel maar. Ik ben het echt’. Thomas heeft aangegeven wat hij nodig heeft, en Jezus is bereid hem dat te geven. 
 
Zo kent hij ons door en door. Hij weet welke beren jij op de weg ziet en wat je plannen zijn. Wat Jezus aan jou vraagt, is of Hij met je mee mag gaan. Hij heeft namelijk een fantastisch plan met jou, dat Hij graag met je zou delen. En daar hoef je niets voor terug te doen. Je hoeft alleen maar 'ja' te zeggen. Dan vertelt Hij je graag wie Hij is, en wat Hij voor je wil doen. Misschien denk jij dat Jezus dood is. Maar niets is minder waar. Hij leeft. Voor jou. En jij mag kiezen of je je plannen met, of zonder Hem uitvoert.
 
 
 
 
 

--